leren loslaten deel 2

In het begin was het grappig, al gauw werd het minder grappig. Ik had er bewust voor gekozen om geen coach te nemen (lees andere cursist.). Ik wilde dit zelf doen…… of wilde ik het mezelf makkelijk maken…….

Tja…… flink wat eyeopeners gehad. eigenlijk doe ik het me allemaal mezelf aan. Maar de cursus is ook zo lief om toe te geven dat gevoelens niet zo makkelijk uit te schakelen.

van de week moest ik de keuze maken, doorgaan of tijdelijk de cursus stoppen. Na een aantal dagen uitgesteld te hebben (ik was er heilig van overtuigd, dat ik het nog niet kon.). heb ik besloten voor ja te kiezen. Dus ik ga door. ben benieuwd wat deze week brengt.

Mijn telefoon, is helaas even uit. code en puckcode kwijt en een niet zo handige klantenservice……. dus even geen smsjes van deze cursus. morgenavond snel regelen.

leren loslaten

na de zoveelste slapenloze nacht vol gepieker was ik het zat. Ik ga leren loslaten. Dit kan zo niet langer doorgaan, dat eeuwige doemdenken over wat anderen van mij denken, kost me veel te veel energie. Het is verspilde energie die ik veel liever wil inzetten voor mijn kinderen, mezelf. creatief bezig zijn. Zelfs het huishouden. Want zelfs dat zou beter gaan als ik niet zo moe was continu.

Terug van weggeweest.

Lang weggeweest. De tijd gaat zo snel en er is veel gebeurt.

Boef heeft een aantal vervelende migraine aanvallen gehad. Met verlammingsverschijnselen, die bij een hersenbloeding niet hadden misstaan.
Nou was dat al snel duidelijk niet het geval, mar toch. Schrikken. Inmiddels heel wat onderzoeken waaronder een mri-scan verder. En alles is goed. Nu een dna-test. Waar erop gestest wordt?

hemiplegische migraine.  Over een paar weken hopen we de uitslag te krijgen.

 

Verder merken we dat de kinderopvang flink duurder is. Niet alleen in onze eigen portemonee, ook het feit dat ik in de kinderopvang werk is niet erg bevorderlijk voor de gemoedsrust.

Als laatste hebben we van het weekeind heel plotseling afscheid moeten nemen van onze Main coon kater Joep. Hart aanval. We zijn vooral overvallen. Nu hebben we geen katten meer. En aangezien ze respectievelijk 4, 9 en 9 zijn geworden hebben we besloten even niet meer aan katten te beginnen.  Ik mis die knuffelsbeesten ontzettend.

Geen goed nieuws? Jawel hoor:

De keuken is bijna af. En erg vrolijk geworden met die vrolijke tegels foto’s volgen.  Ook zijn  we een dag naar de efteling geweest. Kids waren helemaal blij en R. had vandaag besloten dat we weer gingen. Die was erg teleurgesteld toen dat niet zo bleek te zijn. Hij wilde weer in de zweefmolen en in de slakjes (bij het land van laaf.). We zitten hier nog na te genieten. Met dank aan de rabobank die alles mogelijk maakten, door de kaartjes voor 15 euro aan te bieden.

en dan dit mooie weer. Wat een kadootje!

Typisch gevalletje ‘verdronken kalf’

Als ik zeg, wasmachine, veel water, wit plafond dat bruin wordt. ….. heb er alweer genoeg over gezegd. Waterbak is nu gekocht plus twee antislip matten tegen het schudden, wat hij ongetwijfeld zal doen met die plastic bak eronder.

de keuken….. duurt dus veel langer dan ik dacht.  Harde muren slijpen moeilijk. En een stof maar het wordt echt mooi. (door het stof blijven heen kijken )

Werkblad is besteld en morgen 2e hands ivarkast ophalen en tegels kijken en kopen in montfoort.

 

Keuken

Het is dan zover, na lang praten, dromen, uitstellen zijn we dan nu eindelijk aan de keuken begonnen. Met slopen wel te verstaan.

Onder het aanrecht kwam een ‘schat’ te voorschijn een doosje karnemelkse zeep. In ouderwetse verpakking. Een ouderwetse pollepel, een aangevreten blokfluit en wat ouderwets speelgoed, wat ik niet goed heb kunnen bekijken.

Verder kwamen we erachter dat het raamkozijn OP de tegels was gebouwd….. En dat de buitenmuur nodig geïsoleerd moet worden. Dat wordt purren.

Verder ongelofelijk veel stof.

Maar goed, alle  tegels liggen eraf, de eerste laag hout ligt er en nu gaan we komende weken langzaam verder. de eerste buit aan vloertegels via marktplaats is binnen

op zoek naar een niet chagrijnigse dealer van ragnotegels in de kleuren paars, appelgroen, oranje en lichtblauw,  die het wel de moeite vind om 4 vierkante meter wandtegels te verkopen aan een stel geinterreseerde klanten.

Kortom de komende weken kunnen we aan de bak.

 

Zonneschijn

Herfstvakantie. En hij begint goed met veel zon. Heerlijk,

vandaag heerlijk luie zondag gehad en in de middag naar een vogelpark geweest. Lopend…… Alles en iedereen relaxed.

We zijn niet weggegaan. Lukte niet. maar ik denk dat dit wel eens een hele relaxte vakantie kan gaan worden. Juist omdat we gewoon thuis zijn gebleven. Geen volksverhuizing en alles bij de hand.

Ik geniet, en heb nog een hele week voor me.

 

 

Het is gewoon nooit meer stil…..

in mijn hoofd.

Overdag gaat het wel, maar als het stiller wordt dan is het gesuis, gefluit en getuut in mijn oren goed te horen……

en nee, het komt niet door mijn verkoudheid, die maakt het hoogstens wat erger……

De test voor de duizeligheid indertijd stelde niets voor. ik had niet eens door dat hij wat deed (de tafel ietsiepietsie naar beneden duwen.) ‘verrassend’  genoeg gebeurde er niets…

Ik mocht eventueel evenwichts testen gaan doen. Maar ik kijk het nog wel even aan. Ik ben het spuugzat allerlei testen en spanningen en dan vervolgens tot de conclusie komen dat er niets aan de hand is.  Al begin ik wel een vermoeden te krijgen wat de grote gemene deler is…… migraine.  In allerlei verschijningsvormen…… en dat zijn er veel meer dan dat ik tot nu toe geweten heb.

time flies zelfs als je geen Fun hebt.

Minoes is dood.  Aan het spelen met Toet en opa van de foto in de Hemel volgens de kinderen

Dat ze niet oud zou worden wisten we al een aantal jaren. maar vorig weekeind ging ze inene wel heel hard.  Ze was wel mager, was in de auto gekropen en dat hadden we niet gemerkt. Daardoor had ze dus een nacht in de auto zonder water gebivakeerd. (minoes had de laatste tijd wel vaker de neiging om te verdwijnenen.)

Het was een teken aan de wand. De hele dag hield ik haar in de gaten (voor zover ik de kans kreeg, want tussendoor verdween ze weer eventjes.)

Uiteindelijk vonden we haar in de badkamer. Ik keek naar haar, man aaide haar en ik nam een beslissing. Het was einde oefening, het lijden was (eigenlijk al de avond ervoor) begonnen. Ze zou hoe dan ook sterven vannacht of morgen of in de loop van de dag. Dus belde ik zondagavond de weekeinddienst voor een afspraak. Eenmaal aangekomen, snapte hij het en gaf  haar het narcosemiddel. Dat ging niet helemaal zoals het hoorde, kon de arts ook niets aan doen. In ieder geval was dat voldoende.  Binnen 3 minuten was het voorbij. Het voelde als verraad.  Ook de beslissing om haar niet mee naar huis te nemen. Maar verstandig was het wel. Nu alweer een week geleden.

Dag lieve Noes,  bedankt voor al je knuffels.

testing testing

Morgen zit ik dus om half tien bij de kno arts. Dan gaan ze een duidelingheidsaanval opwekken.

De laatste tijd gaat het langzaam beter, behalve als ik hoofdpijn krijg. Daarna vind ik dat de duizelig iets toeneemt. Ik ben heel erg benieuwd wat er uit komt. Of er wat uit komt……….

Op het internet hebben ze het over videobrillen, kiepstoelen en water in je oren spuiten…….

We wachten af.

rugtassen

Ik kocht telkens van die cars/prinsessenrugzakken voor boef en wiebe die ook reuze snel stuk gingen. En Wiebe klaagde dat ze niet lekker zaten. Had hij gelijk in.

Dus kocht ik voor Wiebe deze rugzak via Internet. Een lekker klein rugzakje, dat goed zit, maar waar wel 1 broodtrommel, 2 bekers en een fruittrommel in passen.

Voor Boef kocht ik niet heel veel later deze. Omdat haar andere ook stuk ging. Iets groter.

Allemaal snel en netjes geleverd. Alleen brak er de eerste dag al iets van de puckrugzak door een onhandige maar voor kinderen logische actie (we gespen ons aan elkaar vast.)  Een klein lullig maar essentieel onderdeeltje.

En toen begon het mailen. Na aanvankelijk een optimistisch mailtje te krijgen dat het onderdeel meteen opgestuurd zou worden bleken ze het verkeerde onderdeel te sturen. Daarna bleek dat het onderdeel wat ik zocht niet te verkrijgen was los. Mijn irritatie begon toen dat mailtje eindigde met de woorden: Sorry wij kunnen u niet helpen. En ik terugmailde, met de vraag waar die drie jaar garantie dan op sloeg. In Ieder geval veel heen en weer gemail verder, en nu moet ik de tas retour sturen en krijg ik een andere weer deze kant op.  Heel omslachtig want het onderdeel past in een envelope met een postzegel van 44 cent.

Maar goed, alle winkels langs geweest hier in het dorp, maar nergens zo een los onderdeel, dus nu maar toch het hele gebeuren verzendklaar gemaakt en het gaat morgen op de post. De tijdelijke oplossing met een sleutelring, heb ik maar laten zitten.

Nu maar hopen op de goede afloop. Maar over de tassen zelf ben ik nog steeds zeer tevreden.

Edit 23:13. Kreeg net een mail terug dat ze de verzendkosten niet willen vergoeden, dus hou ik het bij de goedkope oplossing, een sleutelring. En een klant zijn ze kwijt. De schade zou onder tear en wear vallen.  De volgende vaudetas koop ik mooi ergens anders.